( 1 ) تا در پس تأمين كارگران زمين روزى ياران او باشد براى حفظ دين خدا و صرف كند در آنچه براى او پيش آمد كند از نظر تقويت اسلام و تقويت دين در راههاى جهاد و جز آن از آنچه مصلحت عموم در آنست ، خود والى از آن چيزى ندارد ، نه كم و نه بيش . و براى امام بعد از خمس ، حق در انفال است ، انفال : هر زمين بائرى است كه صاحبانش نابود شده‌اند و هر زمينى كه بىرنج نبَرد و قشون كشى به دست آمده و خود صاحبانش آن را بر وجه صلح به دست خود امام واگذاردند . و از آن امام است : سر كوهها و ته رودخانه‌ها و نيزارها و هر زمين بائرى كه صاحب ندارد و از آن او است اموال خاصهء پادشاهان كفار كه مغلوب اسلام شوند ( از اموال منقوله و غير منقوله - از مجلسى ره - ) آنچه در دست ايشان باشد و از مالك معين غصب نكرده باشند ، زيرا هر مال عصبى بايد به مالكش برگردد ، و امام وارث هر كسى است كه وارثى ندارد ، امام نانده هر كسى است كه چاره‌اى ندارد و فرمود : خدا هيچ مالى را وانگذارد مگر آن كه آن را قسمت بندى كرده و به هر ذى حقى ، حق او را داده از خاصه ( يعنى امام و بنى هاشم - از مجلسى ره - ) و عامهء مردم ديگر و بىنوايان و مستمندان و هر قسمى از مردم ، پس فرمود : اگر در ميان مردم به عدالت رفتار مىشد ، همه بىنياز مىشدند ، سپس فرمود : عدالت از عسل شيرين‌تر است و عدالت نكند مگر كسى كه عدالت را خوب بداند ( اشاره است به اين كه نظام مردم در معاش و معاد ، درست نشود مگر به وجود امام عادل و عالم به هر آنچه خلق بدان نياز دارند - از مجلسى ره - ) . فرمود : شيوهء رسول خدا ( ص ) اين بود كه صدقات و زكات